December 28, 2021-ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਰੋਨਾ ਰੋਧੀ ਟੀਕੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਟੀਕਾਕਰਣ ਅਭਿਆਨ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਡਾ ਕਦਮ ਹੈ। 12 ਤੋਂ 18 ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 26 ਕਰੋੜ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਲ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਘੱਟ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ-ਕਾਲਜ ਵੀ ਖੁੱਲ ਗਏ ਹਨ। ਜਾਹਿਰ ਹੈ, ਇਸ ਉਮਰ ਵਰਗ ਦੇ ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤਾਂ ਨਿਕਲਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਟੀਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ ਸਕਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਟੀਕੇ ਲੱਗਣਗੇ, ਓਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਮਹਾਮਾਰੀ ਤੋਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਾਂਗੇ। ਨਾਲ ਹੀ, ਹਾਲਾਤ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਿਹਤ ਕਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਟੀਕੇ ਦੀ ਚੇਤੰਨਤਾ ਖੁਰਾਕ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੇ ਇਹ ਖੁਰਾਕ 60 ਸਾਲ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ। ਟੀਕਾਕਰਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਔਸ਼ਧੀ ਕੰਟਰੋਲਰ ਨੇ 12 ਸਾਲ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਭਾਰਤ ਬਾਇਓਟੈਕ ਦੇ ਟੀਕੇ ਕੋਵੈਕਸੀਨ ਨੂੰ ਆਪਾਤ ਇਸਤੇਮਾਲ ਲਈ ਮੰਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਸਾਲ ਅਗਸਤ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਟੀਕੇ ਜਾਇਕੋਵ – ਡੀ ਨੂੰ ਆਪਾਤ ਇਸਤੇਮਾਲ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਜਿਕਰਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਟੀਕਾਕਰਣ ਦਾ ਕੰਮ ਇਸ ਸਾਲ ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਟੀਕਿਆਂ ਦੀ ਸੀਮਿਤ ਉਪਲਬਧਤਾ ਅਤੇ ਲੋੜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਹਤ ਕਰਮੀਆਂ ਅਤੇ ਕੋਰੋਨਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਟੀਕਾ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੁਜੁਰਗ ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿੱਚ – ਵਿਚਾਲੇ ਟੀਕਾਕਰਣ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਟੀਕੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸੁਸਤ ਪਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਟੀਕਿਆਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਰਹੇ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਤਾਲਮੇਲ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਰੁਕਿਆ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੁਣ ਟੀਕਾਕਰਣ ਦਾ ਕੰਮ ਰਫਤਾਰ ਫੜ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀ 61 ਫੀਸਦੀ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਗੋਆ, ਉਤਰਾਖੰਡ, ਹਿਮਾਚਲ ਵਰਗੇ ਕੁੱਝ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਸੌ ਫੀਸਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣੇ ਵੀ ਕਈ ਰਾਜ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਹਾਲਤ ਸੰਤੋਸ਼ਜਨਕ ਨਹੀਂ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਅਜਿਹੇ ਰਾਜ ਲੋੜੀਂਦੇ ਟੀਚੇ ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਪਿੱਛੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਪਰ ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਓਮੀਕਰਾਨ ਦੇ ਵੱਧਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਸੌ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਰਫਤਾਰ ਨਾਲ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਣੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਪੇਟ ਵਿੱਚ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਜਰਾ ਵੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਰਤੀ ਤਾਂ ਪੀੜਤਾਂ ਦਾ ਗਿਣਤੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਲੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਜਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ।
ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਜਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਛੇਤੀ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਟੀਕਾਕਰਣ ਹੋਵੇਗਾ, ਦੇਸ਼ ਓਨਾ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਅਸੀਂ ਅਨਦੇਖੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਖਤਰਾ ਕੋਰੋਨਾ ਸਬੰਧੀ ਜਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾ ਕਰਨਾ। ਲੋਕ ਮਾਸਕ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਰਹੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦੂਰੀ ਅਤੇ ਵਾਰ – ਵਾਰ ਹੱਥ ਧੋਣ ਵਰਗੇ ਜਰੂਰੀ ਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਵਾਰ- ਵਾਰ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੋਣ ਰੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਮੜਦੀ ਭੀੜ ਨਵੇਂ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਨੀਤਕ ਦਲ ਇਸਤੋਂ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹੀ ਹਾਲ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਟੀਕਾਕਰਣ ਵਰਗੇ ਅਭਿਆਨ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ!
